karsımdaydı işte..
mutluluktan önce (M.Ö.3)den beri hayaliyle yasadığım ,o küçük , benim gözümde dev olan zavallı insan ..karsımdaydın !
çökmüşsün ..bitmişsin ..yitip gitmişsin ..
sen benle beslenmişsin . benim acılarımla.
benden güç alıp yoluna devam etmişsin , ben güç kaybından eriyip giderken..
sen mutluydun sen güçlüydün yenilmezdin .böyleydin dimi sen ?
değilmişsin . ben senin gözlerindeki güçsüzlüğü acınası halleri görememişim
.ben 3 yıldır kendime değil sana acımalıymısım.
zoraki gülmelerin prensi ..sen enkazmışsın.
benden askın acısını cıkarmaya calısırken ,sana göre yaralarını sarmaya calısırken ,sadece yaralarının içine uyusturucuyu basmışsın .
3 yıl gecti üstünden sanırım yoksa 2 miydi .?unuttum .
zaman önemli mi?
karsımdasın . kimler üzdü seni? kimler aldı benim sana naklettiğim bütün gücü?
ben mi üzdüm seni..?evet
sen benm kalbimden cıkan yalvarısları kulak ardı ettin .
bense seni simdi duymuyorum .. sen güçlüsün .sen yenilmezsin
enkazlar prensi.?
noldu sana
bozduğun hayatlara ,imkansız hayaller diyerek bastırdığın güzel düşleri parcaladığın hayatında ne kaldı ?
simdi mutlu musun?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder