21 Şubat 2009 Cumartesi


Gittiğim yerde sen yoktun..kokun kalmıştı sadece sordum!burdaydı dediler...ama sen yoktun...Zamansız gidişler sana yakışıyordu kızamadım,oyunumuzdu bu...belki de ben öyle sanıyordum...oyundu evet ama kötü bir oyun kukla gibi oynatılıyordum..gittiğimde sen yoktun..Çok geçmeden unuttum orda olmadığını bir kaç bişey içtim,eski dostların yeni aşklarını dinledim...Ama senle ilgili ne anlatayım bilemedim...sen benim neyimdin?Gitmiştin,gece bitmişti..soğuk yatak sırılsıklam olmuş bir yastık şişmiş gözler kıpkırmızı bir burun...Tek telafisi minik penceremden tek güneşli günün odama sızmaya çalışmasıydı....Dünkü fırtınıdan sonra mutlu etmese bile şaşırtıyordu insanı dışarıdan gelen kuş cıvıltıları...Sen yoktun..duyamazdın..sevdiğin peynirden kestim,çayı tam istediğin gibi demledim,simitte vardı ısıttım...ama bir lokma bile yiyemedim..sen varmışsın gibi olmuyordu..ben beceremiyordum..Sensiz devam etmem gerek bunu anlıyordum...Artık bir yere giderken çift kişilik koltuk yok,sinemaya çift kişilik bilet yok,iki kadeh,,iki mum yok...ikimiz yokuz...bunları düşünürken soğuyan buz gibi çayı içip çıktım...herkese anlatmalıydım...artık yoktun....keşke bu kadar kolay olsa...belki de kolaydır...hiç olmadığını düşünürsek gayet kolay...hepsinin benim kuruntum olduğunu düşünürsek baya kolay...hiç yoktun...hiç olmadın...gerçekten...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder